Jeżeli podczas oddychania udział dolnych partii klatki piersiowej i brzucha jest niewielki, organizm musi znaleźć inny sposób na wykonanie potrzebnej pracy. Zaczynają mocniej włączać się dodatkowe mięśnie oddechowe położone w górnej części klatki piersiowej, szyi i obręczy barkowej. Widzimy wtedy unoszenie mostka i barków, wzmożoną pracę mięśni szyi, a czasem wręcz całego górnego odcinka tułowia. To właśnie nazywamy potocznie oddechem szczytowym. Problem staje się szczególni

Możemy wypowiedzieć dokładnie to samo zdanie na wiele różnych sposobów — i za każdym razem wywołać u słuchacza inne wrażenie. Wyobraź sobie instruktorkę jogi mówiącą bardzo wysokim, napiętym i szybkim głosem: „Rozluźnij barki i weź spokojny oddech”. Albo menedżera mówiącego bez energii i monotonnie: „Wierzę w ten zespół i jestem pewien, że damy sobie radę”. Treść jest poprawna. Problem polega na tym, że głos opowiada inną historię niż słowa.