Blog

Nie masz wady wymowy, ale coś w Twoim sposobie mówienia Ci przeszkadza? Sprawdź, jak wygląda pierwsza konsultacja głosu i wymowy, co podczas niej oceniam i w jaki sposób ustalam indywidualny plan pracy.

Znasz temat, masz przygotowaną prezentację i wiesz, co chcesz powiedzieć. A jednak podczas wystąpienia głos brzmi inaczej niż zwykle, przyspieszasz i coraz trudniej skupić Ci się na treści. Dlatego przygotowanie do wystąpienia powinno obejmować również ciało, głos i warunki, w których będziesz mówić.

Połykamy ślinę automatycznie, zwykle nie zastanawiając się, co robi wtedy język. Tymczasem sposób jego pracy może być ważną wskazówką podczas oceny wymowy i funkcjonowania aparatu mowy. U części osób język podczas połykania napiera na zęby lub wsuwa się między nie, zamiast uzyskiwać odpowiedni kontakt z podniebieniem.

Jeżeli podczas oddychania udział dolnych partii klatki piersiowej i brzucha jest niewielki, organizm musi znaleźć inny sposób na wykonanie potrzebnej pracy. Zaczynają mocniej włączać się dodatkowe mięśnie oddechowe położone w górnej części klatki piersiowej, szyi i obręczy barkowej. Widzimy wtedy unoszenie mostka i barków, wzmożoną pracę mięśni szyi, a czasem wręcz całego górnego odcinka tułowia. To właśnie nazywamy potocznie oddechem szczytowym. Problem staje się szczególni

W pracy nad wystąpieniem bardzo często koncentrujemy się na treści: przygotowujemy argumenty, zapisujemy zdania, poprawiamy słownictwo. To oczywiście ważne. Ale odbiorca nie słyszy tekstu zapisanego na kartce. Słyszy jego realizację. Dlatego o jakości wypowiedzi decyduje nie tylko to, co mówimy, lecz także tempo, rytm, intonacja, akcenty, pauzy, dynamika i sposób frazowania.

Wyraźna mowa nie zależy wyłącznie od tego, czy poprawnie wymawiamy poszczególne głoski. Można nie mieć żadnej wady wymowy, a mimo to mówić niewyraźnie, zbyt szybko albo „połykać” końcówki. Na jakość naszej mowy wpływa praca całego aparatu artykulacyjnego — języka, warg, żuchwy — ale również tempo, napięcie mięśniowe i utrwalone nawyki. 1. Zbyt szybkie tempo mowy Kiedy przyspieszamy, aparat artykulacyjny nie zawsze nadąża za tym, co chcemy powiedzieć. Głoski zaczynają się upra

Napięcie żuchwy i mięśni żwaczy jest bardzo częste. U niektórych osób pojawia się podczas stresu, u innych podczas intensywnego mówienia, pracy przy komputerze albo zaciskania zębów. Może powodować uczucie sztywności, zmniejszać swobodę ruchu żuchwy, a czasem wpływać również na artykulację i głos.

Możemy wypowiedzieć dokładnie to samo zdanie na wiele różnych sposobów — i za każdym razem wywołać u słuchacza inne wrażenie. Wyobraź sobie instruktorkę jogi mówiącą bardzo wysokim, napiętym i szybkim głosem: „Rozluźnij barki i weź spokojny oddech”. Albo menedżera mówiącego bez energii i monotonnie: „Wierzę w ten zespół i jestem pewien, że damy sobie radę”. Treść jest poprawna. Problem polega na tym, że głos opowiada inną historię niż słowa.